1. Używanie metafor i obrazów :Romeo porównuje Julię do słońca, mówiąc, że jest „piękniejsza od słońca” i do drogocennego klejnotu, mówiąc, że jest „klejnotem wiszącym w uchu nocy”. Porównania te oddają intensywność jego uczuć do niej i sugerują, że nie ma sobie równych.
2. Hiperbola :Romeo również używa hiperboli, aby wyrazić swoje emocje, wyolbrzymiając piękno i siłę miłości Julii. Mówi, że „uczy pochodnie jasno płonąć” i że jej uroda „sprawia, że myślę o całym świecie jako o niczym”. Te przesady podkreślają głębię jego uczuć i stopień, w jakim jest nią urzeczony.
3. Pytania retoryczne :Romeo zadaje pytania retoryczne, aby wyrazić swoje zmieszanie i podziw dla piękna Julii. Pyta:„Jakie światło wpada przez tamte okno?” i „Czy to jakiś meteor, który wydycha słońce?” Pytania te odzwierciedlają jego niepewność co do tego, co widzi i poczucie, że Julia jest czymś niezwykłym i nieziemskim.
4. Gra słów :Romeo używa gier słownych, aby wyrazić swoją radość na widok Julii i tęsknotę za nią. Mówi, że jej imię „jest słowem żalu”, ponieważ przywodzi mu na myśl rozłąkę z nim, ale mówi też, że jest to „słowo radości”, ponieważ napełnia go nadzieją. Ta gra słów podkreśla złożoność jego emocji i walkę między pożądaniem a rozpaczą.
5. Aliteracja :Romeo używa aliteracji, aby podkreślić pewne dźwięki i stworzyć poczucie rytmu i muzykalności w swojej mowie. Na przykład używa dźwięku „l” w wersie:„Ale cicho, jakie światło wpada przez tamte okno”. Ta aliteracja pomaga stworzyć wrażenie wyciszonego zachwytu i oczekiwania, zwracając uwagę na moment odkrycia i wejścia Julii.
Ogólnie rzecz biorąc, ekspresja emocji Romea, gdy szpieguje Julię powyżej, łączy metaforę, obrazy, hiperbolę, pytania retoryczne, grę słów i aliterację, tworząc bogaty i dynamiczny portret jego uczuć. Wyrażenia te wyrażają jego intensywną miłość i pragnienie do Julii, podziw i zachwyt nad jej pięknem oraz tęsknotę, aby odwzajemniła jego uczucia.