Data i miejsce zabójstwa: Do zabójstwa doszło w idy marcowe, 15 marca 44 roku p.n.e., w Teatrze Pompejusza w Rzymie.
Spisek: Był to zaplanowany spisek z udziałem grupy rzymskich senatorów, polityków i osobistości wojskowych, którzy obawiali się rosnącej potęgi i ambicji Cezara. Do kluczowych spiskowców należeli Marek Juniusz Brutus, Gajusz Kasjusz Longinus, Decimus Juniusz Brutus Albinus i inni.
Powód zabójstwa: Senatorowie obawiali się, że dążenie Cezara do władzy absolutnej ostatecznie doprowadzi do upadku Republiki Rzymskiej i ustanowienia monarchii lub dyktatury. Obawiali się, że autorytarne rządy Cezara pozbawią rzymski Senat i lud wolności.
Liczba spiskowców: Liczba spiskowców jest niepewna, ale różne źródła szacują, że było w to zaangażowanych od 60 do 80 senatorów i wojskowych.
Metoda zabójstwa: Spiskowcy użyli sztyletów, aby dźgnąć Cezara. Został wielokrotnie dźgnięty nożem przez grupę spiskowców, w tym przez Marka Brutusa, uważanego za jednego z najbliższych przyjaciół Cezara. Według niektórych relacji Cezar zawołał do Brutusa:„Nawet ty, mój synu”, widząc go wśród swoich zabójców.
Następstwa: Śmierć Cezara wywołała wojnę domową w Rzymie. Jego zwolennicy, na czele z Markiem Antoniuszem i Oktawianem (później znanym jako Cezar August), szukali zemsty na zabójcach i rozpoczęli szereg konfliktów militarnych i politycznych. Konflikty te osiągnęły punkt kulminacyjny w bitwie pod Filippi w 42 roku p.n.e. i ostatecznie doprowadziły do powstania Cesarstwa Rzymskiego pod rządami Augusta Cezara.
Sygnał Casca: Casca był jednym ze spiskowców, który wykonał pierwszy ruch, dźgając Cezara w szyję. Ustalono z góry, że kiedy Casca wykona pierwszy atak, użyje swojego płaszcza, aby ukryć miecz i dać wcześniej ustalony sygnał. Inni spiskowcy następnie zaatakowali Cezara i przyłączyli się do zabójstwa.
Ostatnie słowa Cezara: Dokładne ostatnie słowa Juliusza Cezara są niepewne. Niektóre źródła sugerują, że wypowiedział „Et tu, Brute?” („Ty też, Brutusie?”) Jako zdradę. Jednak autentyczność tych ostatnich słów jest przedmiotem dyskusji wśród historyków.
Starsza wersja: Zabójstwo Juliusza Cezara oznaczało koniec Republiki Rzymskiej i utorowało drogę do ustanowienia Cesarstwa Rzymskiego. Pozostaje kluczowym wydarzeniem w historii Rzymu, często badanym jako przykład intrygi politycznej i konsekwencji niekontrolowanych ambicji i tendencji tyrańskich u przywódców.