Kręgi nacisku można wykorzystać do stworzenia poczucia pilności i ekscytacji w scenie oraz do podkreślenia różnic w mocy między postaciami. Można je również wykorzystać do zbadania motywacji i pragnień bohaterów, a także ich mocnych i słabych stron.
Jednym z przykładów koła nacisku w dramacie jest scena z „Hamleta” Szekspira, w której Hamlet konfrontuje się ze swoją matką Gertrudą w sprawie jej małżeństwa z Klaudiuszem. Hamlet jest wściekły na Gertrudę za zdradę ojca i używa swoich słów, aby zrzucić na nią winę i wyznać swoje grzechy. Gertruda z kolei przyjmuje postawę defensywną i stara się unikać przyznania się do winy. Scena osiąga punkt kulminacyjny, gdy Hamlet staje się coraz bardziej zdesperowany, a Gertruda staje się coraz bardziej zmartwiona.
Kręgi ciśnienia mogą być potężnym narzędziem do tworzenia dramatyzmu i napięcia w przedstawieniu teatralnym. Mogą pomóc w utrzymaniu zaangażowania widzów w historię i zgłębieniu złożonych relacji między bohaterami.