1. Udawany epicki ton: Joseph Andrews posługuje się tonem ironicznym, parodiującym konwencje i style klasycznej poezji epickiej. Jest satyrą na wspaniały i heroiczny język, przesadne wydarzenia i wyidealizowane postacie często spotykane w tradycyjnych eposach. Fielding wykorzystuje humor, ironię i dowcip, aby stworzyć efekt komiczny, komentując konwencje społeczne i literackie swoich czasów.
2. Elementy satyryczne: Powieść jest ostrą satyrą na różne aspekty społeczeństwa, w tym hierarchię społeczną, różnice klasowe, korupcję i hipokryzję. Fielding używa humoru i przesady, aby krytykować szaleństwa i wady swoich czasów. Wyśmiewa postacie z klas wyższych za ich próżność, dumę i fałszywe poczucie wyższości.
3. Charakterystyka bohaterska: Chociaż główny bohater, Joseph Andrews, nie pasuje do typowej formy epickiego bohatera, nadal wykazuje pewne cechy bohaterskie, takie jak cnota, uczciwość i odporność. Staje w obronie swoich zasad i moralności pomimo wyzwań i pokus, przed którymi stoi. Podróż Józefa można postrzegać jako parodię tradycyjnych wypraw epickiego bohatera, który podróżuje z miejsca na miejsce, napotykając różne przeszkody i zabawne sytuacje.
4. Epicka podróż: Joseph Andrews wyrusza w podróż z Londynu do swojego rodzinnego miasteczka na wsi, która przypomina wyprawę epickiego bohatera. Na swojej drodze spotyka szereg przygód i nieszczęść, w tym okradzienie, wzięcie za rozbójnika i zakochanie się.
5. Zaangażowana fabuła: W prawdziwie epicki sposób Joseph Andrews przedstawia zawiłą fabułę, która zawiera zwroty akcji, momenty trzymające w napięciu i satysfakcjonujące zakończenie. Narracja składa się z wielu postaci i przeplatających się wątków, co dodatkowo zwiększa złożoność fabuły.
6. Rozszerzone porównania: Fielding często używa rozszerzonych porównań, które są wyszukanymi porównaniami wykraczającymi poza jedno zdanie, aby wzbogacić narrację i dodać elementy humorystyczne. Te porównania często odwołują się do znanych przedmiotów lub sytuacji codziennego użytku, aby stworzyć efekt komiczny.
7. Boska interwencja: Chociaż powieść nie przedstawia dosłownych bogów ani bogiń, Fielding czasami zawiera elementy boskiej interwencji lub przewodnictwa opatrzności. To jeszcze bardziej podkreśla podobieństwa z klasyczną poezją epicką, która często uwzględniała wpływ bóstw na życie bohaterów.
Ogólnie rzecz biorąc, Joseph Andrews łączy komiks z epiką, łącząc humor i satyrę z elementami tradycyjnej poezji heroicznej. Sprytne użycie języka przez Fieldinga, wyrazista charakterystyka i wciągająca narracja czynią Josepha Andrewsa godnym uwagi przykładem eposu komiksowego w prozie.