Jej młodość i niewinność :Juliet to młoda dziewczyna, ma zaledwie trzynaście lat, a jej młodość i brak doświadczenia sprawiają, że wydaje się bezbronna i niewinna. Jej intensywność emocjonalna i impulsywność są często postrzegane jako część jej młodzieńczej natury.
Jej miłość do Romea :Miłość Julii do Romea jest przedstawiana jako czysta, namiętna i wszechogarniająca. Jej gotowość zaryzykowania wszystkiego dla swojej miłości budzi współczucie i podziw.
Jej tragiczny los :Tragiczna śmierć Julii jest centralnym elementem sztuki i wywołuje u widzów silne reakcje emocjonalne. Jej śmierć jest postrzegana jako konsekwencja nacisków społecznych i rodzinnych, które ją ograniczają, a jej poświęcenie podkreśla siłę miłości.
Jej sprzeciw :Gotowość Julii do przeciwstawienia się życzeniom rodziny i normom społecznym ze względu na miłość do Romea jest postrzegana jako odważny akt, a jej determinacja, by być z Romeem, odbija się echem wśród widzów.
Istnieją jednak również aspekty portretu Julii, które mogą nie wzbudzić powszechnej sympatii:
Jej lekkomyślność :Pośpieszne działania i impulsywne decyzje Julii, takie jak decyzja o potajemnym poślubieniu Romea i wypiciu eliksiru Brata, można postrzegać jako lekkomyślne i pozbawione przewidywania.
Jej manipulacja :Julię można postrzegać jako osobę manipulującą w kontaktach z innymi, szczególnie ze swoją pielęgniarką, którą oszukuje w sprawie swoich uczuć do Romea.
Jej lekceważenie konsekwencji :Skupienie się Julii na miłości do Romea czasami prowadzi ją do lekceważenia potencjalnych konsekwencji swoich działań, w tym wpływu na jej rodzinę i własne samopoczucie.
Ogólnie rzecz biorąc, Szekspir tworzy w Julii zniuansowaną i złożoną postać, której współczujące cechy równoważą inne aspekty jej osobowości i działań. Postrzeganie Julii jako postaci pełnej współczucia przez publiczność może się różnić w zależności od indywidualnych interpretacji i nacisku położonego na różne aspekty jej portretu.