Hamartia :Tragiczną wadą Kreona jest jego niezdolność do kontrolowania swoich emocji i impulsów. Szybko wpada w złość i podejmuje pochopne decyzje, często nie myśląc o konsekwencjach. Jego wybuchy emocjonalne i impulsywne działania przyczyniają się do jego upadku. Na przykład, kiedy Hajmon błaga go, aby oszczędził życie Antygony, Kreon ze złością odmawia i nakazuje egzekucję Hajmona. Ta impulsywna decyzja prowadzi do samobójstwa Hajmona i jeszcze bardziej pogłębia tragedię Kreona.
Perypeteia :Punktem zwrotnym w historii Kreona jest wiadomość o śmierci Hajmona i Eurydyki. Uświadomienie sobie konsekwencji swoich czynów w końcu wytrąca go z pychy i dumy, ale jest już za późno. Odwrócenie losu jest szybkie i niszczycielskie, gdyż zostaje sam i załamany, stojąc w obliczu konsekwencji swoich tragicznych wyborów.
Anagnoryza :Moment samorozpoznania i uświadomienia sobie przez Kreona następuje, gdy zdaje sobie sprawę z rozmiarów swoich błędów. Przyznaje, że nie miał racji, przeciwstawiając się bogom, i że jego działania doprowadziły do zagłady jego rodziny. Ten moment samoświadomości i uznania własnych wad przyczynia się do jego tragicznego upadku.
Katharsis :Tragiczna podróż Kreona wywołuje u widzów poczucie litości i strachu, prowadząc do katharsis. Jego cierpienie i upadek służą jako przestroga o niebezpieczeństwach związanych z pychą, impulsywnymi działaniami i znaczeniem słuchania mądrości i rad. Dzięki jego tragicznym doświadczeniom widzowie mogą doświadczyć poczucia uwolnienia emocjonalnego i uzyskać wgląd w złożoność ludzkiej natury oraz konsekwencje dumy i arogancji.