W okresie renesansu mecenat nad dramatem przeniósł się z elity na masy, a zainteresowanie szerszej publiczności doprowadziło do dywersyfikacji tematów i stylów.
Narodziny sekularyzmu:
Teatr średniowieczny miał przede wszystkim charakter religijny, ale w okresie renesansu nastąpił wzrost liczby tematów świeckich, skupiających się na miłości, historii i moralności.
Zagospodarowanie przestrzeni teatralnych :
Aby poprawić wrażenia teatralne, zbudowano wyspecjalizowane przestrzenie teatralne, takie jak Globe Theatre. Teatry te mogły pomieścić większą widownię i miały lepsze zaplecze sceniczne.
Wzrost popularności języków narodowych:
Dramat przeszedł z łaciny na lokalne języki narodowe, dzięki czemu stał się bardziej przystępny i możliwy do odniesienia dla ogółu społeczeństwa.
Wpływ renesansu na treść:
Idee renesansu, takie jak humanizm i celebracja jednostki, nadawały dramatowi większą głębię emocjonalną i złożoność psychologiczną.
Odrodzenie sztuk klasycznych :
Odrodziły się starożytne dramaty greckie i rzymskie, inspirując wielu renesansowych dramaturgów i kształtując ich styl pisania.
Pojawienie się aktorów zawodowych:
Pojawiły się profesjonalne zespoły aktorskie, co doprowadziło do bardziej wyrafinowanych przedstawień i portretów postaci.
Włączenie muzyki i tańca:
Muzyka i taniec stały się integralną częścią przedstawień, wzmacniając spektakl i oddziaływanie emocjonalne.
Rozwój struktury „pięciu aktów”:
Niektórzy dramatopisarze renesansu przyjęli strukturę „pięcioaktową”, inspirowaną dramatem klasycznym.
Znaczenie spektaklu:
Dramat renesansowy skupiający się na wyszukanej scenografii, z wielką scenografią i efektami specjalnymi.