- Ton poważny i często ponury
- Nacisk na upadek głównego bohatera
- Używanie wzniosłego języka i obrazów
- Refren
- Oczyszczający wpływ na publiczność
Do najsłynniejszych przykładów tragedii klasycznej zalicza się Król Edyp Sofoklesa , *Medea Eurypidesa i Ajschylosa *Agamemnona .
Klasyczna tragedia często jest postrzegane jako odzwierciedlenie kondycji ludzkiej. Bohaterami tych spektakli są często ułomne jednostki, które popełniają błędy, które prowadzą do ich upadku. Często są to jednak także postacie szlachetne i pełne współczucia, a ich zmagania potrafią budzić w widzach litość i strach.
Klasyczna tragedia Można je także postrzegać jako sposób na zgłębianie kwestii społecznych i politycznych. Sztuki Sofoklesa, Eurypidesa i Ajschylosa często poruszają takie tematy, jak sprawiedliwość, zemsta i konflikt dobra ze złem. Przedstawienia te mogą dostarczyć cennych informacji na temat ludzkich doświadczeń i pomóc nam zrozumieć nasze własne miejsce w świecie.