W dramacie stopklatka to technika, w której akcja na scenie zostaje nagle zatrzymana, a bohaterowie dosłownie „zastygają” w swoich pozycjach. Zwykle ma to na celu wywołanie poczucia napięcia, napięcia lub zaskoczenia. Zatrzymane klatki można wykorzystać do uzyskania efektu komediowego lub dramatycznego.
Skutecznie stosowane, stop-klatki mogą być skutecznym sposobem na zaangażowanie odbiorców i wywarcie dramatycznego wrażenia. Można je również wykorzystać, aby stworzyć wrażenie ponadczasowości lub podkreślić konkretny moment akcji.
Oto kilka przykładów wykorzystania stopklatek w znanych sztukach i musicalach:
* W musicalu Hamilton stopklatka została użyta na końcu pierwszego aktu, aby stworzyć poczucie dramatycznego napięcia i zapowiedzieć wydarzenia z drugiego aktu.
* W spektaklu Romeo i Julia na końcu spektaklu zastosowano stopklatkę, aby podkreślić tragiczną śmierć tytułowych bohaterów.
* W sztuce Czekając na Godota na końcu spektaklu zastosowano stopklatkę, aby pozostawić widza z poczuciem niepewności i dwuznaczności.