Dlaczego Arthur Miller porównał przesłuchania do polowania na czarownice w Salem?

Arthur Miller porównał przesłuchania przed Izbą Reprezentantów Komisji ds. Działalności Antyamerykańskiej (HUAC) do procesów o czarownice w Salem, ponieważ oba dotyczyły bezpodstawnych oskarżeń i mentalności tłumu. W swojej sztuce The Crucible Miller użył procesów czarownic z Salem jako alegorii przesłuchań HUAC, które postrzegał jako podobny rodzaj prześladowań politycznych.

Sztuka Millera została napisana w 1953 roku, u szczytu ery McCarthy’ego, kiedy HUAC prowadził śledztwo w sprawie rzekomych komunistów w przemyśle rozrywkowym. Sam Miller był jedną z osób objętych dochodzeniem i swoją grą wyraził swoje obawy dotyczące taktyki komisji.

Zarówno w procesach czarownic w Salem, jak i przesłuchaniach przed HUAC niewinni ludzie zostali oskarżeni o przestępstwo w oparciu o niewielką liczbę dowodów lub ich brak. W Salem oskarżycielkami były często młode dziewczyny, które twierdziły, że są opętane przez diabła, podczas gdy podczas przesłuchań w HUAC oskarżycielkami często byli wrogowie polityczni osób, które oskarżali. W obu przypadkach oskarżonym często odmawiano należytego procesu, a ich życie było zrujnowane.

Miller uważał, że przesłuchania HUAC stanowią niebezpieczne zagrożenie dla amerykańskiej demokracji. Postrzegał komitet jako rodzaj współczesnego polowania na czarownice i obawiał się, że doprowadzi to do prześladowań niewinnych ludzi. Jego sztuka The Crucible była dla niego sposobem na ostrzeżenie amerykańskiej opinii publicznej przed niebezpieczeństwami prześladowań politycznych.