Klisze wynikają z ich powszechnego użycia i znajomości. Stają się konwencjonalne i często przekazują konkretny pomysł bez większej kreatywności. Z biegiem czasu, gdy wyrażenie jest używane zbyt często, jego wyjątkowość maleje, staje się mniej angażująca i zapadająca w pamięć odbiorców.
Co więcej, jeśli wyrażenie zostanie uznane za banał, może już nie skutecznie oddawać zamierzonej atmosfery lub emocji, które pierwotnie miało przekazać. W miarę jak frazesy tracą na świeżości, dla niektórych czytelników lub słuchaczy mogą zacząć wydawać się nudne, a nawet irytujące.
Problem z kliszami polega na tym, że zastępują one świeże i pomysłowe sposoby wyrażania czegoś. Mogą utrudniać kreatywność i oryginalność języka, prowadząc do braku głębi i różnorodności w komunikacji pisemnej lub ustnej.
Aby uniknąć stereotypów, pisarze i mówcy powinni starać się znaleźć nowy, bardziej opisowy język, aby przekazać swoje myśli i emocje. Używanie żywych i konkretnych słów zamiast polegania na oklepanych frazesach może pomóc w stworzeniu bardziej urzekającego i autentycznego kontaktu z publicznością.