1. Złożoność i specjalizacja :Hammurabi byłby zaskoczony samą złożonością i specjalizacją dzisiejszych systemów prawnych, z rozległą siecią praw, przepisów i precedensów regulujących różne aspekty społeczeństwa. Pojęcie sądów wyspecjalizowanych, takich jak sądy karne, cywilne, rodzinne i administracyjne, byłoby mu obce, gdyż jego kodeks obejmował szeroki zakres zagadnień prawnych bez tak specyficznych podziałów.
2. Rozumowanie prawne i precedensy :System Hammurabiego opierał się na podejściu kazuistycznym, gdzie w jego kodeksie jasno określone były konkretne przypadki i odpowiadające im kary. Może uznać za niezwykłe fakt, że współczesne sądy w dużym stopniu opierają się na uzasadnieniu prawnym, interpretacji ustaw i precedensach sądowych w celu ustalenia wyniku spraw, zamiast opierać się wyłącznie na z góry określonych karach.
3. Równość i sprawiedliwość :Kodeks Hammurabiego kładł nacisk na zasadę znaną jako „oko za oko, ząb za ząb”, zgodnie z którą kary często miały charakter odwetowy. Prawdopodobnie doceniłby nacisk na sprawiedliwość naprawczą i dążenie do sprawiedliwości w dzisiejszych systemach prawnych. Koncepcje proporcjonalności, okoliczności łagodzących i resocjalizacji mogą do niego przemawiać, chociaż może również mieć trudności z zrównoważeniem sprawiedliwości z miłosierdziem.
4. Prawa i wolności :Kodeks Hammurabiego zawierał postanowienia chroniące pewne prawa, jednak koncepcja praw i wolności jednostki w dzisiejszym rozumieniu nie była w jego czasach w pełni rozwinięta. Byłby pod wrażeniem nacisku na prawa człowieka, wolności obywatelskie i domniemanie niewinności we współczesnych systemach prawnych.
5. Podział władzy :Hammurabi sprawował władzę wykonawczą i sądowniczą, co odzwierciedlało scentralizowaną władzę starożytnej Mezopotamii. Może go zaintrygować koncepcja podziału władzy, w ramach której władza wykonawcza, ustawodawcza i sądownicza działają niezależnie, aby zapewnić kontrolę i równowagę.
6. Sprawiedliwość proceduralna :Kodeks Hammurabiego zawierał gwarancje proceduralne, takie jak wymóg obecności świadków i dowodów. Prawdopodobnie jednak stwierdziłby, że skomplikowane zasady dowodowe, prawa oskarżonych i kontradyktoryjność współczesnego postępowania sądowego znacznie różnią się od jego własnego systemu.
ogólnie rzecz biorąc, Hammurabi byłby prawdopodobnie pod wrażeniem postępu i złożoności współczesnych systemów sądowych, ale mógłby również dostrzec pewne podobieństwa w przestrzeganiu sprawiedliwości i rzetelności, aczkolwiek przy odmiennym podejściu i rozumieniu.