Bodźce mogą pochodzić z różnych źródeł i przybierać różne formy:
1. Tekst i dzieła literackie: Źródłem inspiracji i adaptacji mogą być sztuki teatralne, powieści, wiersze i opowiadania.
2. Wydarzenia historyczne: Wydarzenia ze świata rzeczywistego i relacje z przeszłych wydarzeń dostarczają bogatego materiału do dramatyzacji.
3. Osobiste doświadczenia: Artyści mogą wykorzystywać swoje osobiste doświadczenia, wspomnienia i obserwacje jako bodźce do swojej pracy.
4. Zjawiska społeczne i polityczne: Obecne trendy, problemy i wydarzenia społeczne mogą zapoczątkować rozmowy poprzez teatr.
5. Sztuka wizualna: Inspiracją dla sceny mogą być obrazy, fotografie, rzeźby lub inne formy sztuki wizualnej.
6. Muzyka: Krajobrazy dźwiękowe, melodie lub pojedyncze piosenki mogą wywoływać reakcje emocjonalne i zapewniać bodźce słuchowe podczas występów.
7. Ruch: Gesty fizyczne, tańce lub doświadczenia kinestetyczne mogą być bodźcami dla dzieł choreograficznych lub opartych na ruchu.
8. Natura i środowisko: Naturalne krajobrazy, koncepcje ekologiczne lub wzorce pogodowe mogą stymulować przedstawienia eksplorujące relacje człowieka ze środowiskiem.
9. Technologia: Innowacje technologiczne, platformy cyfrowe czy multimedia mogą stanowić wyjątkowy bodziec dla eksperymentalnych praktyk teatralnych.
10. Obiekty: Tematem performansu może stać się pozornie zwyczajny przedmiot, skłaniający do zgłębienia jego symboliki i znaczeń.
Bodźce napędzają twórczą współpracę w zespole teatralnym, umożliwiając artystom interpretację, analizę i przełożenie wybranych inspiracji na przedstawienie dramatyczne. Stanowią podstawę do rozwoju postaci, fabuły, tematów i ogólnej wizji artystycznej przedstawienia teatralnego.