Spór Brutusa z Kasjuszem:
W Akcie 1, Scenie 2, Brutus i Kasjusz wdają się w gorącą debatę na temat tego, czy zabić Juliusza Cezara. Kasjusz uważa, że Cezar staje się zbyt ambitny i stanowi zagrożenie dla Republiki Rzymskiej. Próbuje przekonać Brutusa, bliskiego przyjaciela Cezara, aby przyłączył się do spisku przeciwko niemu.
Brutus, początkowo niezdecydowany, sprzeciwia się pomysłowi zamordowania Cezara. Wyraża miłość i szacunek dla Cezara i uważa, że odebranie mu życia byłoby aktem zdrady. Kasjusz jednak, aby przekonać Brutusa, stosuje różne strategie retoryczne, takie jak odwoływanie się do jego poczucia obowiązku wobec Rzymu, jego reputacji człowieka honoru i troski o przyszłość republiki.
Brutus przez jakiś czas opiera się argumentom Kasjusza, ale ostatecznie Kasjuszowi udaje się go przekonać, grając na jego lękach i wątpliwościach co do prawdziwych intencji Cezara. Zmiana serca Brutusa stanowi znaczący punkt zwrotny w sztuce, ponieważ wprawia w ruch wydarzenia, które prowadzą do zabójstwa Cezara.
Argument ten podkreśla konflikt między osobistą lojalnością a obowiązkiem politycznym oraz bada tematy honoru, zdrady i konsekwencji podjęcia działań przeciwko potężnej postaci. Pokazuje także umiejętności Szekspira w tworzeniu przekonujących argumentów i złożonych interakcji między postaciami.