Mówiąc prościej, „nieblokowanie” oznacza, że aktorzy mają swobodę poruszania się po scenie według własnego uznania oraz decydowania o swoich pozycjach i interakcjach. Podejście to można wykorzystać do stworzenia bardziej naturalistycznego lub improwizacyjnego charakteru sceny, umożliwiając aktorom swobodniejsze eksplorowanie przestrzeni i swoich postaci.
I odwrotnie, gdy scena jest zablokowana, reżyser starannie planuje i układa choreografię ruchów i pozycji aktorów, często z określonymi oznaczeniami na scenie. Takie podejście zapewnia większą kontrolę nad wizualnymi elementami sceny i sprawia, że aktorzy znajdują się we właściwych miejscach i we właściwym czasie, aby przekazać pożądaną historię i emocje.