Terminu „ustalanie przestrzeni” często używa się w połączeniu z terminem „blokowanie”, które odnosi się do ruchu aktorów i obiektów w przestrzeni scenicznej. Dzięki wspólnej pracy reżyserzy, aktorzy i personel techniczny mogą stworzyć dla widzów spójne i wiarygodne wrażenia teatralne.
Oto niektóre kwestie związane z ustalaniem miejsca na produkcję dramatyczną:
* Fizyczne wymiary sceny. Rozmiar i kształt sceny będą decydowały o liczbie i rozmieszczeniu scenografii i rekwizytów.
* Widok publiczności. Widzowie powinni być w stanie zobaczyć całą akcję na scenie, niezależnie od tego, gdzie siedzą.
* Projekt oświetlenia. Oświetlenie można wykorzystać do tworzenia różnych nastrojów i atmosfer, a także do podkreślania ważnych elementów scenografii i aktorów.
* Projekt dźwięku. Dźwięku można używać do tworzenia efektów dźwiękowych, akompaniamentu muzycznego i wzmacniania głosu.
Uważnie rozważając wszystkie te czynniki, reżyserzy i projektanci mogą stworzyć przestrzeń teatralną, która będzie zarówno atrakcyjna wizualnie, jak i efektywna funkcjonalnie.
Oto kilka konkretnych przykładów wykorzystania przestrzeni do uzyskania dramatycznego efektu:
* W sztuce o klaustrofobicznej postaci scenografia może być zaprojektowana tak, aby była mała i ciasna, z niskimi sufitami i kilkoma oknami. Wywołałoby to u widza poczucie niepokoju i napięcia.
* W sztuce o romansie scenografia może być piękna i romantyczna, z delikatnym oświetleniem i kwiatami. Stworzyłoby to u widza poczucie intymności i pasji.
* W sztuce o wojnie scenografia może być jałowa i opuszczona, z gruzami i drutem kolczastym. Stworzyłoby to dla widza poczucie zagrożenia i rozpaczy.
Starannie tworząc fizyczne środowisko produkcji teatralnej, reżyserzy i projektanci mogą stworzyć dla widzów potężne i poruszające doświadczenie.