Dopiero w dalszej części aktu, zwłaszcza w scenie 4, zaczynamy lepiej rozumieć stan umysłu Romea. W scenie 4 odkrywamy, że Romeo jest głęboko zakochany w młodej kobiecie o imieniu Rozalina, ale jego miłość wydaje się nieodwzajemniona lub nieosiągalna. Niespełnione pragnienie i emocjonalna tęsknota Romea za Rozaliną powodują u niego wiele niepokoju i rozdzierającego serce smutku, co prowadzi do jego melancholijnego nastroju na początku sztuki.