1. Żałoba po spustoszeniu: Jeremiasz prorokował o surowym sądzie i spustoszeniu, które spadną na Judę i Jerozolimę z powodu ich grzechów. W oczekiwaniu na to wezwał kobiety w żałobie do publicznych aktów żałoby, wyrażając intensywny smutek i lament, które będą charakteryzowały stan narodu.
2. Reprezentacja symboliczna: Wzmianka o przebiegłych kobietach w tym kontekście była różnie interpretowana przez badaczy. Niektórzy uważają, że były to zawodowe żałobniczki lub kobiety słynące z umiejętności wyrażania żalu. Inni sugerują, że mogły reprezentować mądre kobiety gminy, znane ze znajomości tradycyjnych lamentów i żałoby. Ich zaangażowanie symbolizowało głębię rozpaczy i spustoszenia stojącego przed narodem.
3. Wzywanie do pokuty: Przesłanie Jeremiasza często miało na celu nakłonienie mieszkańców Judy do odwrócenia się od niegodziwego postępowania i okazania skruchy. Nawołując do żałoby i stosując symboliczne działania, chciał obudzić ich serca i pobudzić do autentycznego żalu za swoje grzechy. To z kolei doprowadziłoby ich do szukania miłosierdzia Bożego i powrotu na Jego drogi.
4. Ostrzeżenie i proroctwo: Proroctwa Jeremiasza zawierały element proroczy, przepowiadając zbliżający się sąd nad Judą. Zaangażowanie pogrążonych w żałobie i przebiegłych kobiet stanowiło namacalny obraz zbliżającej się zagłady i pilności pokuty.
Poprzez te czyny Jeremiasz starał się przekazać powagę kryzysu duchowego, przed którym stoi Juda, oraz spowodować zmianę w ich sercach i umysłach, zwracając ich z powrotem do Boga i zwracając ich ze ścieżki, która ostatecznie doprowadzi do ich upadku.