1. Fabuła :Sekwencja wydarzeń rozgrywających się w opowieści, tworząca strukturę narracji.
2. Postacie :Osoby lub podmioty w historii, które napędzają fabułę poprzez swoje działania, decyzje i interakcje.
3. Konflikt :Centralne napięcie lub walka, która napędza fabułę i stanowi podstawę wątku narracyjnego opowieści.
4. Dialog :Mówione interakcje między postaciami, które ujawniają ich myśli, emocje i motywacje, a także rozwijają fabułę.
5. Motyw :podstawowe idee, przesłania lub odkrycia w historii, które zapewniają głębsze znaczenie i znaczenie wykraczające poza dosłowną fabułę.
6. Ustawienie :Czas, miejsce i środowisko, w którym rozgrywa się historia.
7. Inscenizacja :w przypadku przedstawień teatralnych – fizyczna konfiguracja i aranżacja sceny, w tym scenografia, rekwizyty i oświetlenie, mające na celu stworzenie wciągającego wizualnie i wciągającego doświadczenia.
8. Struktura aktu i sceny :Wiele dramatów jest podzielonych na akty i sceny, przy czym każdy akt reprezentuje odrębną fazę historii, a sceny służą jako mniejsze jednostki w każdym akcie.
9. Dramatyczna ironia :technika, w której odbiorca lub czytelnik ma wiedzę lub informacje, których nie mają bohaterowie opowieści, co tworzy poczucie oczekiwania, napięcia lub humoru.
10. Katharsis :W klasycznym dramacie greckim katharsis odnosi się do emocjonalnego uwolnienia lub oczyszczenia, którego widz doświadcza poprzez bycie świadkiem konfliktów i rozwiązań w historii.
Cechy te są istotnymi elementami dramatu, które angażują publiczność, tworzą więzi emocjonalne i przekazują znaczące narracje w różnych formach, takich jak teatr, film, telewizja, a nawet dramat literacki.