- Udział publiczności: Jest to kluczowa cecha teatru odbiorczego, gdyż widzowie aktywnie włączają się w spektakl, często odgrywając role lub pomagając w kreowaniu otoczenia.
- Improwizacja: Odbiór teatru często wiąże się z improwizacją, ponieważ wykonawcy dostosowują się do reakcji i wkładu publiczności. Dzięki temu występ jest świeży i nieprzewidywalny.
- Intymność: Teatr odbiorczy odbywa się zazwyczaj w małych przestrzeniach, co pozwala na większą intymność pomiędzy wykonawcami a publicznością. To stwarza poczucie więzi i wspólnoty.
- Fizyczność: Teatr odbiorczy często obejmuje ruch fizyczny, taniec i pantomimę. Pomaga to przekazać historię i stworzyć wciągający wizualnie spektakl.
- Multimedia: Teatr odbiorczy może wykorzystywać różnorodne multimedia, takie jak projekcje wideo, nagrania dźwiękowe i oświetlenie. Może to ulepszyć opowiadanie historii i stworzyć wrażenia wielozmysłowe.
- Współpraca: Teatr odbiorczy często wiąże się ze współpracą wykonawców, publiczności i innych artystów, takich jak muzycy i artyści wizualni. Ten proces współpracy przyczynia się do wyjątkowości każdego przedstawienia.
- Specyfika witryny: Teatr odbiorczy często ma charakter site-specific, czyli jest tworzony dla konkretnej lokalizacji. Może to być przestrzeń teatralna, środowisko naturalne lub inna przestrzeń, którą można przekształcić w przestrzeń performatywną.
- Efemeryczność: Odbiór przedstawień teatralnych ma często charakter efemeryczny, co oznacza, że nie są one nagrywane ani konserwowane. Dodaje to wyjątkowości każdemu występowi i podkreśla wartość doświadczenia na żywo.