Zamiarem Caravaggia, przedstawiając tę scenę w ten sposób, nie było po prostu przedstawienie wydarzenia, ale dokonanie wypowiedzi teologicznej i artystycznej.
Oto dlaczego mógł wybrać ten konkretny portret:
* Skoncentruj się na człowieczeństwie Mateusza: Caravaggio chciał podkreślić ludzką stronę powołania Mateusza. Przedstawił Mateusza jako zwykłego człowieka , a nie postać pobożna, zajęta codziennymi sprawami. Wybór ten podważył typowe przedstawienia świętych jako postaci wyidealizowanych i podkreślił przemieniającą moc powołania Jezusa, nawet w przypadku kogoś pozornie zwyczajnego.
* Realizm i naturalizm: Stosowanie przez Caravaggia realizmu był rewolucyjny w swoich czasach. Wykorzystywał przedmioty i postacie codziennego użytku, portretując je z niezwykłą szczegółowością i dokładnością. Dzięki takiemu podejściu scena wydawała się bardziej bezpośrednia i wiarygodna, wciągając widzów w moment spotkania Mateusza z Jezusem.
* Implikacje teologiczne: Sposób, w jaki Caravaggio przedstawił Jezusa wskazującego na Mateusza, sugeruje bezpośrednie, osobiste powołanie od Jezusa. Gest zaskoczenia Mateusza i rozmieszczenie pozostałych postaci w scenie wzmacniają poczucie interwencji. Podkreśla moc Bożej interwencji w życiu zwykłych ludzi.
Podsumowując „Powołanie świętego Mateusza” Caravaggia to arcydzieło, które łączy w sobie realizm, humanizm i tematy teologiczne, tworząc potężny i trwały obraz. Zdecydował się przedstawić w ten sposób zarówno Jezusa, jak i św. Mateusza, aby podkreślić przemieniającą moc wiary i uniwersalność przesłania Jezusa.