W literaturze fortepianowej większość polonezów Fryderyka Chopina uważana jest za apoteozę formy. Jego utwory na fortepian charakteryzują się bardziej zróżnicowanymi formami, a niektóre wykorzystują wirtuozerską pisarstwo fortepianowe, przypominające jego wcześniejsze kompozycje i etiudy. Polonezy były często prezentowane i cieszyły się dużą popularnością podczas wykonywania polskich uroczystości arystokratycznych przez cały czas trwania Chopina.