Uważa się, że idiom powstał w Anglii w XVI wieku. W tamtych czasach powszechne było zatrudnianie muzyków do grania na imprezach i innych wydarzeniach towarzyskich. Muzycy otrzymywali zazwyczaj wynagrodzenie za godzinę, a za ich płacenie odpowiadał gospodarz imprezy. Jeśli gospodarz nie płacił muzykom, ci często odmawiali gry, a impreza szybko się kończyła. Doprowadziło to do powiedzenia:„Ten, kto tańczy, musi zapłacić skrzypkowi”, którego używano, aby przypomnieć ludziom, że muszą być gotowi zapłacić za swoją przyjemność.
Idiom ten jest nadal używany i jest rozumiany przez ludzi na całym świecie. To pożyteczne przypomnienie, że nie ma darmowego lunchu i że powinniśmy uważać, aby sobie nie namieszać.
Oto kilka przykładów użycia idiomu „Ten, kto tańczy, musi zapłacić skrzypkowi”:
* Jeśli chcesz kupić nowy samochód, musisz przygotować się na comiesięczne płatności.
* Jeśli chcesz pojechać na wakacje, musisz być przygotowany na opłacenie transportu, zakwaterowania i wyżywienia.
* Jeśli chcesz rozpocząć własną działalność gospodarczą, musisz być przygotowany na inwestycję czasu i pieniędzy.
W każdym z tych przypadków osoba, która chce się czymś cieszyć, musi być przygotowana na zapłacenie ceny. Jeśli nie będą na to przygotowani, w końcu wpadną w kłopoty.