- Zerwanie z Tradycją: Taniec współczesny pojawił się, gdy tancerze zaczęli rzucać wyzwanie surowym technikom i formom baletowym.
- Isadora Duncan: Zrewolucjonizowała taniec, stawiając na naturalne ruchy i luźne ubrania.
- Ruth St. Denis i Ted Shawn: Założyli Denishawn School of Dancing and Performance, łączącą wschodnie i zachodnie style tańca.
Pionierzy tańca nowoczesnego (1920–1930)
- Marta Graham: Technika Grahama kładła nacisk na silne emocje oraz stosowanie skurczu i rozluźnienia.
- Doris Humphrey: Humphrey wprowadził koncepcję „upadku i regeneracji” i skupił się na naturalnej masie i pędzie ciała.
- Charles Weidman: Prace Weidmana zagłębiały się w męską ekspresję w tańcu, kwestionując z góry przyjęte wyobrażenia na temat płci.
Okres postmodernistyczny (lata 40.–60. XX w.)
- Merce Cunningham: Cunningham wraz z Johnem Cage'em zrewolucjonizowali tę formę sztuki za pomocą operacji przypadkowych, w których ruch nie był ustalony ani z góry określony.
- Trisha Brown: Jej prace eksperymentalne obejmowały codzienne ruchy, zadania i przedmioty.
- Yvonne Rainer: Twórczość Rainera łączyła taniec, teatr i codzienne gesty, zacierając granice między tańcem a innymi formami.
Ewolucja w latach 70. i 90.
- Nowe formy i style: W tańcu współczesnym eksplorowano nowe formy i style, w tym improwizację kontaktową, breaking i hip-hop.
- Globalny wpływ: Zespoły taneczne na całym świecie zaczęły eksperymentować z tańcem współczesnym, nasycając go tradycjami kulturowymi.
- Łączenie tańca z innymi formami sztuki: Choreografowie współpracowali z artystami teatru, muzyki, literatury i sztuk wizualnych, tworząc dzieła interdyscyplinarne.
XXI wiek i później
- Różne style tańca: Taniec współczesny pozostaje dziedziną zróżnicowaną i ewoluującą, w której stale pojawiają się nowe techniki i trendy.
- Integracja technologiczna: Choreografowie wykorzystują media cyfrowe, projekcje wideo i technologię interaktywną, aby ulepszyć występy.
- Globalny zasięg: Festiwale, warsztaty i wymiany tańca współczesnego sprzyjają współpracy międzynarodowej i dialogom międzykulturowym.
Taniec współczesny wyszedł poza swoje wczesne korzenie, obejmując szerokie spektrum stylów i wyrażeń, co czyni go żywą i dynamiczną formą sztuki, która wciąż ewoluuje i przesuwa granice.