Mówi się, że taniec ten ma swoje korzenie w starożytnych rytuałach celtyckich i rzymskich i często jest kojarzony z uroczystościami, festiwalami i wydarzeniami specjalnymi. Uważa się, że taniec był początkowo wykonywany jako sposób dla wojowników na pokazanie swoich umiejętności i siły przy użyciu broni. Z biegiem czasu przekształcił się w taniec bardziej ceremonialny i symboliczny, który reprezentuje jedność, współpracę i zachowanie tradycyjnych praktyk kulturowych.
Taniec jest zazwyczaj wykonywany przez grupę tancerzy, którzy tworzą krąg lub linię i trzymają w rękach miecze lub kije. Następnie wykonują zsynchronizowane kroki i ruchy, krzyżując i zderzając miecze lub kije w różne wzory, aby stworzyć rytmiczny i urzekający wizualnie pokaz. Taniec często zawiera elementy atletyzmu, zwinności i koordynacji, ponieważ tancerze poruszają się po złożonej pracy nóg i skomplikowanych wzorach, dzierżąc miecze lub kije.
Tańcowi tańców zawodowych towarzyszy tradycyjna muzyka i pieśni, które dodają ogólnej atmosfery i energii występowi. Muzyka jest zazwyczaj grana na takich instrumentach, jak między innymi txalaparta (drewniany instrument perkusyjny), trikitixa (rodzaj akordeonu) i txistu (flet baskijski).
Taniec tańców zawodowych ma w Kraju Basków znaczącą wartość kulturową i symboliczną i jest uważany za ważną część folkloru i dziedzictwa regionu. Jest on nadal wykonywany podczas festiwali, uroczystości i wydarzeń kulturalnych, prezentując bogate tradycje kulturowe regionu oraz dumę i pasję narodu baskijskiego w ochronie swojego dziedzictwa kulturowego.