1. Modelowanie :Instruktor demonstruje zadanie, werbalizując krok po kroku swoje przemyślenia, plany i strategie rozwiązywania problemów. Stanowi to dla uczniów wzór do obserwacji i naśladowania.
2. Werbalna samokształcenie :Uczniowie rozpoczynają pracę nad zadaniem, werbalizując na głos swoje myśli i działania. Pomaga im to rozwinąć mowę wewnętrzną i stać się świadomymi swoich procesów poznawczych.
3. Cicha samokształcenie :W miarę jak uczniowie nabywają większą biegłość, stopniowo przechodzą od jawnej werbalizacji do cichej rozmowy z samym sobą. Nadal używają mowy wewnętrznej, aby kierować swoim myśleniem i strategiami.
4. Zanikanie samokształcenia :W miarę jak uczniowie opanowują zadanie, zmniejszają częstotliwość samokształcenia. Opierają się bardziej na automatycznej i skutecznej samoregulacji, bez konieczności ciągłych, wyraźnych instrukcji.
5. Uogólnienie :Umiejętności i strategie wyuczone przy jednym zadaniu są stosowane w innych sytuacjach i sytuacjach związanych z rozwiązywaniem problemów. Uczniowie uczą się uogólniać swoje umiejętności samokształcenia na różne konteksty.
Wykonując te kroki, uczniowie rozwijają świadomość metapoznawczą i umiejętności samoregulacji niezbędne do samodzielnego uczenia się i skutecznego rozwiązywania problemów.