Uważa się, że ostry symbol (#) powstał z połączenia dwóch symboli:greckiej litery sigma (Σ) i łacińskiej litery b. Sigma była używana w notacji średniowiecznej do wskazania podwyższonej nuty, a b było używane do wskazania obniżonej nuty. Z czasem te dwa symbole połączyły się w ostry symbol, którego używamy dzisiaj.
Terminu „ostry” używa się również do opisania dźwięku nuty podniesionej o pół tonu. Ostra nuta jest zazwyczaj postrzegana jako jaśniejsza i bardziej przeszywająca niż nuta naturalna i często jest używana do tworzenia poczucia napięcia lub podekscytowania w muzyce.