Oto zestawienie:
* Neoklasycyzm: Ruch ten kładł nacisk na rozum, porządek i równowagę w sztuce i literaturze. Czerpał inspirację z klasycznych modeli greckich i rzymskich, często przedkładając formę i strukturę nad ekspresję emocjonalną.
* Racjonalizm oświeceniowy: Ten ruch filozoficzny kładł nacisk na rozum, logikę i badania naukowe jako podstawowe sposoby zrozumienia świata. Cenił obiektywną prawdę, często lekceważąc subiektywne doświadczenia i emocje.
Sturm und Drang (co oznacza „burza i stres”) zbuntował się przeciwko tym ideałom. Bronili:
* Emocje i pasja: Cenili surowe, intensywne emocje, często eksplorując motywy rozpaczy, buntu i indywidualnej wolności.
* Subiektywność: Koncentrowali się na osobistym doświadczeniu i indywidualnej ekspresji, odrzucając obiektywną, racjonalną perspektywę Oświecenia.
* Natura: Postrzegali naturę jako źródło inspiracji i mocy, często przeciwstawiając ją sztuczności społeczeństwa i kultury.
* „Geniusz”: Czcili jednostkę obdarzoną wyjątkowym talentem i kreatywnością, wierząc, że prawdziwy geniusz przeciwstawia się normom i oczekiwaniom społecznym.
Kluczowe postacie ruchu Sturm und Drang to:
* Johann Wolfgang von Goethe: Autor „Cierpień młodego Wertera”
* Friedrich Schiller: Autor książki „Zbójcy”
* Johann Gottfried Herder: Filozof i krytyk
Ogólnie rzecz biorąc, ruch Sturm und Drang reprezentował odrzucenie sztywnych intelektualnych i artystycznych struktur Oświecenia, torując drogę dla późniejszych bardziej osobistych i emocjonalnych przejawów romantyzmu.