Kot Schrödingera to eksperyment myślowy mający na celu zilustrowanie problemów dosłownej interpretacji superpozycji kwantowej. W eksperymencie kot zostaje umieszczony w zapieczętowanym pudełku z materiałem radioaktywnym. Jeśli materiał radioaktywny ulegnie rozkładowi, uruchomi się mechanizm, który uwolni truciznę i zabije kota. Jednakże do chwili otwarcia pudełka uważa się, że kot znajduje się w superpozycji bycia żywym i martwym. Dzieje się tak dlatego, że obserwacja kota załamuje funkcję falową i determinuje jej stan.
2. Paradoks dziadka
Paradoks dziadka jest klasycznym przykładem paradoksu temporalnego. Dzieje się tak, gdy ktoś cofa się w czasie i zabija własnego dziadka, zanim się urodzi. Stworzyłoby to logiczną niespójność, ponieważ dana osoba w ogóle by się nie urodziła. Istnieje wiele różnych sposobów rozwiązania paradoksu dziadka, ale żaden z nich nie jest w pełni zadowalający.
3. Paradoks Banacha–Tarskiego
Paradoks Banacha – Tarskiego to paradoks matematyczny polegający na rozbiciu stałej kuli na skończoną liczbę części, a następnie ponownym złożeniu tych części w dwie stałe kule, z których każda ma ten sam rozmiar co pierwotna kula. Jest to najwyraźniej możliwe ze względu na fakt, że pierwotną kulę można podzielić na zbiór zbiorów rozłącznych, z których każdy ma podzbiór o mierze zerowej. Kiedy te zbiory zostaną przestawione, powstałe dwie kule będą miały tę samą miarę co kula pierwotna.
4. Paradoks bliźniaków
Paradoks bliźniaków to eksperyment myślowy, w którym biorą udział dwa identyczne bliźnięta, z których jeden pozostaje na Ziemi, a drugi podróżuje szybkim statkiem kosmicznym. Kiedy podróżujący bliźniak wraca na Ziemię, jest młodszy od swojego bliźniaka pozostającego w domu. Dzieje się tak, ponieważ podróżujący bliźniak doświadcza dylatacji czasu, co powoduje, że jego zegar jedzie wolniej niż zegar na Ziemi.
5. Paradoksy Zenona
Paradoksy Zenona to zbiór paradoksów związanych z koncepcją ruchu. Pokazują, że jeśli założymy, że przestrzeń składa się z niepodzielnych punktów, a czas z niepodzielnych momentów, to nic nie może się poruszać. Dzieje się tak, ponieważ aby przenieść się z jednego punktu do drugiego, obiekt musiałby przejść przez nieskończoną liczbę punktów w nieskończonym czasie.