1. Duch króla Hamleta:Widzowie są świadomi, że duch króla Hamleta jest rzeczywiście duchem jego ojca, a nie wytworem wyobraźni Hamleta. Publiczność może zobaczyć i usłyszeć Ducha, podczas gdy inne postacie, takie jak Klaudiusz i Gertruda, nie.
2. Wina Klaudiusza:Widzowie wiedzą, że Klaudiusz, nowy król i wuj Hamleta, jest winny zamordowania swojego brata, króla Hamleta, w celu przejęcia tronu. Wyznanie Klaudiusza przed publicznością w monologu „O, moja obraza jest bezczelna” ujawnia jego winę i wewnętrzny konflikt.
3. Ignorancja Gertrudy:Widzowie wiedzą, że królowa Gertruda nie jest świadoma udziału Klaudiusza w śmierci króla Hamleta. Początkowo daje się zwieść kłamstwom Klaudiusza i wierzy, że jest kochającym mężem. Jednak publiczność jest wtajemniczona w prawdę i może wczuć się w walkę Hamleta, gdy ten próbuje wyjawić jej oszustwo.
4. Oszustwo Poloniusza:Publiczność jest świadoma, że Poloniusz, lord szambelan, posługuje się oszustwem i manipulacją, aby osiągnąć swój własny cel. Szpieguje swojego syna Laertesa i zmusza Ofelię do wykorzystania miłości jako środka inwigilacji Hamleta.
5. Stan umysłu Ofelii:Widzowie mogą być świadkami pogorszenia się stanu psychicznego Ofelii, gdy znajduje się ona pod ogromnym napięciem emocjonalnym w związku ze śmiercią ojca i odrzuceniem Hamleta. Widzowie są w stanie pojąć jej stan kruchości, zanim stanie się on oczywisty dla pozostałych bohaterów sztuki.
To tylko niektóre z rzeczy, o których widzowie wiedzą, że są prawdziwe w sztuce „Hamlet”. Ta wiedza tworzy dramatyczną ironię, generując napięcie i napięcie, gdy bohaterowie radzą sobie z własnym rozumieniem i niezrozumieniem wydarzeń.