- Teoria pochodzenia życia A. I. Oparina
Teoria ta, zaproponowana w 1924 roku przez rosyjskiego biochemika Aleksandra Iwanowicza Oparina, głosiła, że życie powstało ze związków nieorganicznych i organicznych w wyniku ewolucji chemicznej i czynników środowiskowych, takich jak ciepło, światło itp.
Teoria Oparina opierała się na założeniu, że wczesna atmosfera Ziemi miała charakter redukcyjny i zawierała gazy takie jak metan (CH4), amoniak (NH3), para wodna (H2O) i wodór (H2). Zaproponował, że gazy te pod wpływem źródeł energii, takich jak błyskawice, promieniowanie ultrafioletowe (UV) słońca i ciepło wulkanu, mogły utworzyć proste cząsteczki organiczne.
Oparin argumentował, że gdy prymitywna Ziemia ostygła, te proste cząsteczki połączyły się, tworząc złożone związki organiczne, takie jak aminokwasy, nukleotydy i cukry, które były budulcem życia. Zatem stopniowy postęp od cząsteczek nieorganicznych do organicznych ostatecznie doprowadził do powstania pierwszych prymitywnych form życia.
Teoria Oparina położyła podwaliny pod zrozumienie, w jaki sposób życie mogło powstać w sposób naturalny z materii nieożywionej, i zapewniła ramy dla kolejnych eksperymentów w dziedzinie abiogenezy, w tym przeprowadzonych przez Stanleya Millera i Harolda Ureya w 1953 roku.