Reakcja Brutusa:
1. Szok i strach :Brutus jest głęboko poruszony pojawieniem się ducha Cezara. To nadprzyrodzone wydarzenie przychodzi całkowicie nieprzygotowane i szokuje go do głębi. Jest pełen strachu i zdumienia.
2. Zamieszanie i wątpliwości :Widok ducha budzi wątpliwości i pytania w umyśle Brutusa. Zaczyna się zastanawiać, czy podjął słuszną decyzję przystępując do spisku mającego na celu zamordowanie Cezara.
3. Poczucie winy i wyrzuty sumienia :Brutus ma poczucie winy i wyrzuty sumienia z powodu swojej roli w śmierci Cezara. Pojawienie się ducha sugeruje, że duch Cezara nie jest spokojny, co mocno ciąży na sumieniu Brutusa.
4. Udręka psychiczna :Brutus doświadcza intensywnej udręki psychicznej w wyniku pojawienia się ducha. Staje się zmartwiony, niespokojny i nie może znaleźć ukojenia.
5. Utrata racjonalności :Nadprzyrodzone spotkanie odbija się na zdolnościach racjonalnych Brutusa. Staje się podatny na irracjonalne myśli, wizje i halucynacje, co widać później, gdy błędnie odczytuje znaki poprzedzające bitwę pod Filippi.
Działania i konsekwencje:
1. Decyzja o walce :Po zobaczeniu ducha Brutus postanawia walczyć z siłami dowodzonymi przez Oktawiusza Cezara i Marka Antoniusza. Uważa, że wizyta ducha jest ostrzeżeniem, że nadchodzi wojna domowa i musi bronić swoich działań i ideałów Republiki Rzymskiej.
2. Bitwa pod Filippi :Brutus stawia czoła Oktawiuszowi i Antoniuszowi w bitwie pod Filippi. Pomimo jego walecznych wysiłków armia Brutusa zostaje pokonana.
3. Tragiczny koniec :Brutus ostatecznie odbiera sobie życie, gdy zda sobie sprawę z daremności kontynuowania walki. Jego samobójstwo oznacza koniec sprawy republikańskiej i toruje drogę do awansu Oktawiusza Cezara na władcę Cesarstwa Rzymskiego.
Pojawienie się ducha Cezara w „Juliuszu Cezarze” stanowi kluczowy punkt zwrotny w sztuce. Katalizuje to wewnętrzny konflikt Brutusa, zaostrza jego poczucie winy i uruchamia ciąg wydarzeń, prowadzący do jego tragicznej śmierci i upadku cenionych przez niego ideałów republikańskich.