1. Ciemność i światło :Ismena przybywa w ciemności poranka przed świtem. Te kontrastujące obrazy światła i ciemności przedstawiają walkę moralną i niepewne konsekwencje, jakie stoją przed Ismeną, konfrontując się z działaniami swojej siostry Antygony.
2. Burza i burza :Kiedy Ismena mówi, opisuje poprzednią noc jako „burzę” i „burzę”. Ten obraz oddaje zawirowania wydarzeń, wstrząs emocjonalny i intensywność sytuacji, w jakiej znajdują się Ismena i Antygona.
3. Łańcuchy i więzy :Ismena wspomina, że jest „związana miłością” i „spętana przez los”. Metafory te sugerują wewnętrzną walkę i zewnętrzne ograniczenia, jakie odczuwa Ismena, rozdarta między lojalnością wobec siostry a strachem przed konsekwencjami.
4. Cienie i widma :Ismena odnosi się do „cieni” zmarłych i „widm” przeszłości. Obrazy te nawiązują do obecności niewidzialnych sił, siły więzi rodzinnych i wagi oczekiwań przodków, które kształtują wybory i działania bohaterów.
5. Ogień i popiół :Ismena mówi o „płomieniach”, które trawią umysł Antygony i „popiołach”, które pozostały po klątwie ich ojca. Obrazy te symbolizują niszczycielską siłę emocji, ciężar rodzinnych ciężarów i konsekwencje ich działań, które grożą pochłonięciem i zniszczeniem bohaterów.
Używając tych różnych form obrazowania, Sofokles tworzy bogatą i sugestywną atmosferę, która wzmacnia emocjonalny wpływ sceny i dodaje głębi motywacji i zmagań bohaterów.