Oto dlaczego nazywa się to „duchem”:
* efemeryczne: Jest krótki i szybko znika, jak duch, który znika w mgnieniu oka.
* Subtelne: Jest ledwo, prawie niezauważalny, podobny do tego, jak duch jest często niewidoczny.
* implikowane: Sugeruje obecność czegoś, co nie jest w pełni objawiane, podobnie jak duch jest widmową.
To wyrażenie jest często używane do opisania postaci, która próbuje stłumić swoje emocje lub która czuje się konflikt. Może to również sugerować, że osoba stara się być uprzejma lub powściągliwość, ale stara się zachować opanowanie.
Oto kilka przykładów tego, jak „ducha uśmiechu” można użyć w zdaniu:
* „Ghost of a uśmiech grał na jej ustach, gdy słuchała jego historii”.
* „Zmusił ducha uśmiechu, próbując wyglądać na szczęśliwego”.
* „Detektyw widział ducha uśmiechu na twarzy podejrzanego, co sprawiło, że był podejrzliwy”.
Fraza oddaje esencję delikatnego, niemal niezauważalnego wyrażenia, które mówi o wewnętrznym stanie danej osoby.