Oto, jak filmy tworzą tę iluzję, korzystając z kilku kluczowych zasad:
1. Trwałość wizji :
- Nasze mózgi zachowują obraz na siatkówkach przez krótką chwilę po jego usunięciu. Zjawisko to, znane jako trwałość wzroku, powoduje, że mózg łączy nieco różne klatki w ciągły obraz.
2. Liczba klatek :
- Filmy są wyświetlane z określoną liczbą klatek na sekundę, czyli liczbą klatek wyświetlanych na sekundę. Standardowa liczba klatek na sekundę w przypadku większości filmów wynosi 24 klatki na sekundę (fps). Jednak niektóre nowoczesne filmy mogą wykorzystywać większą liczbę klatek na sekundę, na przykład 48 kl./s lub nawet wyższą, aby zapewnić płynniejszy ruch.
3. Klatki progresywne :
- Każda kolejna klatka w sekwencji filmowej przedstawia niewielki postęp w przedstawionym ruchu. Te progresywne klatki mają na celu stopniową zmianę pozycji, wyglądu lub akcji w scenie.
4. Zjawisko Phi :
- Zjawisko Phi to złudzenie percepcyjne, które pojawia się, gdy mózg interpretuje serię nieco odmiennych nieruchomych obrazów jako poruszający się obiekt. Efekt ten przyczynia się do iluzji ciągłego ruchu w filmach.
5. Kolejność klatek :
- Kadry ułożone są w określonej kolejności, która utrzymuje bieg historii i przedstawia pożądane wzorce ruchu. Prawidłowa kolejność klatek jest niezbędna, aby zapewnić iluzję płynnego ruchu.
Łącząc te zasady, filmy tworzą iluzję ruchu i ożywiają historie, działania i postacie na ekranie. Ponieważ klatki szybko zmieniają się na oczach widza, postrzegana płynność i ciągłość ruchu pozwalają nam doświadczyć dynamicznego i wciągającego świata kina.