Obserwacja:
* Natura: Początkowo spędza czas na pustyni, obserwując świat przyrody i jego mieszkańców. To zapewnia mu podstawową wiedzę na temat przetrwania, pór roku i wzajemnych powiązań życia.
* Ludzie: Przygląda się człowiekowi z daleka, początkowo zafascynowany jego wyglądem i zachowaniem. Poprzez cichą obserwację poznaje ich strukturę społeczną, zwyczaje i emocje.
Samokształcenie:
* Książki: Znajduje torbę zawierającą książki, w tym Raj utracony, Życie Plutarcha i Cierpienia Wertera. Teksty te wystawiają go na złożone koncepcje dobra i zła, historii, filozofii i kondycji ludzkiej. Dzięki tym książkom poznaje ludzki język, historię i złożoność ludzkich emocji.
* Refleksja: Spędza czas zastanawiając się nad swoimi doświadczeniami i zdobytymi informacjami. Rozwija własne rozumienie świata na podstawie tego, co widzi i czyta, kształtując własne opinie i filozofie.
Interakcja z ludźmi:
* Rodzina De Lacey: Spotyka niewidomego starca, jego córkę i syna. Poprzez interakcje z nimi dowiaduje się o ich życiu, zmaganiach i człowieczeństwie. To doświadczenie pozwala mu zrozumieć złożoność relacji międzyludzkich, miłości i współczucia.
* Spotkania potwora: Spotyka innych ludzi, często negatywnie, ponieważ spotyka się z ostracyzmem ze względu na swój wygląd. Te spotkania uczą go o uprzedzeniach, strachu i okrucieństwie, jakie ludzie mogą sobie wyrządzić.
Proces uczenia się:
Należy zauważyć, że proces uczenia się potwora jest ciągły i złożony. Doświadcza ciągłej walki o zrozumienie swojego miejsca w świecie i zmaga się z pytaniami etycznymi i filozoficznymi, które wynikają z jego doświadczeń. Jego naukę często napędza poczucie samotności, izolacji i desperackie poszukiwanie kontaktu i akceptacji.
W istocie podróż potwora w celu zrozumienia świata jest podróżą polegającą na samopoznaniu i walce z siłami uprzedzeń i strachu. Uczy się poprzez obserwację, edukację i interakcje z ludźmi, stając się ostatecznie postacią złożoną i tragiczną, która stawia czytelnika przed pytaniami o człowieczeństwo oraz naturę dobra i zła.