1. Obsesja i ambicja: Victor, kierowany ambicją i chęcią przewyższenia innych osiągnięciami naukowymi, popada w obsesję na punkcie idei tworzenia życia. Wierzy, że może odkryć tajemnice natury i stać się postacią przypominającą Boga.
2. Gromadzenie materiałów: Gromadzi materiały z różnych źródeł, m.in. z cmentarzy, szpitali, a nawet ciał straconych przestępców. Materiały te obejmują ludzkie mięso, kości i różne narządy.
3. Tajny proces: Powieść nie zawiera szczegółowego naukowego wyjaśnienia procesu Victora. Celowo pozostawiono niejasne, aby podkreślić etyczne i moralne konsekwencje manipulowania życiem. Wiemy jednak, że wykorzystuje energię elektryczną jako kluczowy element animacji swojego dzieła.
4. Narodziny potwora: Po miesiącach niestrudzonej pracy Victor w końcu ożywia swoje dzieło w swoim laboratorium. Stworzenie jest opisane jako groteskowe i ogromne, z potężną sylwetką, żółtą skórą i czarnymi włosami. Jego oczy są „łzawiące”, a usta „ryczące”.
5. Horror i porzucenie: Widok jego dzieła napełnia Victora przerażeniem i obrzydzeniem. Porzuca potwora w swoim laboratorium i ucieka w przerażeniu.
Warto pamiętać: Potwór nie rodzi się zły, ale raczej staje się nim z powodu izolacji, odrzucenia i okrucieństwa, z jakim spotyka się ze społeczeństwem.
Kluczowe wnioski:
* Siłą napędową stworzenia jest ambicja Victora, a nie sama nauka.
* Proces tworzenia jest celowo niejasny, aby podkreślić etyczne obawy związane z zabawą w Boga.
* Potwór nie jest z natury zły, ale jego działania są kształtowane przez jego doświadczenia i sposób, w jaki traktuje go społeczeństwo.
Powieść Shelley to przestroga o niebezpieczeństwach niekontrolowanych ambicji i konsekwencjach ingerencji w porządek naturalny.