- Polifonia: Muzyka Bacha często zawiera wiele niezależnych linii melodycznych granych jednocześnie. Tworzy to bogatą i złożoną fakturę charakterystyczną dla muzyki barokowej.
- Tekstura kontrapunktowa: Muzyka Bacha jest często komponowana przy użyciu kontrapunktu, techniki polegającej na graniu wielu linii melodycznych przeciwko sobie. Stwarza to poczucie równowagi i symetrii w muzyce.
- Zastosowanie fugi: Bach był mistrzem fugi, formy kontrapunktycznej, w której wprowadzany jest temat główny, a następnie rozwijany poprzez serię wpisów naśladowczych. Fugi Bacha są często złożone i zawiłe, ukazując jego mistrzostwo w kontrapunkcie i technice kompozytorskiej.
- Zastosowanie ozdób: Muzyka Bacha często zawiera ozdoby, takie jak tryle, mordenty i zwroty. Ozdoba ta dodaje melodii ozdobności i pomaga stworzyć bardziej wyraziste brzmienie.
- Chromatyzm: Bach czasami posługuje się chromatyką, czyli użyciem nut nienależących do skali diatonicznej, aby stworzyć w swojej muzyce poczucie napięcia i dramatyzmu.
- Korzystanie z instrumentów klawiszowych: Bach był wirtuozem gry na klawiszach i napisał znaczną ilość muzyki na instrumenty klawiszowe, w tym na klawesyn, organy i klawikord. Jego utwory klawiszowe często eksplorują pełną gamę możliwości, jakie oferują te instrumenty, demonstrują jego mistrzostwo techniczne i wyobraźnię muzyczną.
Ogólnie rzecz biorąc, styl Bacha charakteryzuje się złożonością, skupieniem się na kontrapunkcie i polifonii, wykorzystaniem fugi i ozdoby oraz eksploracją pełnego zakresu możliwości oferowanych przez instrumenty klawiszowe.