W jaki sposób decydujesz, jakich akustyków użyć w skali chromatycznej?

Skala chromatyczna to skala muzyczna zawierająca wszystkie dwanaście tonów (półtonów) w obrębie oktawy. Zapisując tę ​​skalę, możesz użyć krzyżyków (#) lub bemolów (b) jako znaków przypadkowych, aby wskazać prawidłową wysokość tonu. Wybór przypadkowego użycia zależy od sygnatury tonacji i położenia nuty w skali.

1. Używaj ostrych znaków (#), gdy:

- Nuta jest wyższa od nuty naturalnej o pół tonu.

- Nuta to ton wiodący (zwany również tonikiem podtonicznym), który jest siódmą nutą gamy i prowadzi do toniki.

- W sygnaturze klucza jest już kilka mieszkań i chcesz uniknąć dodawania kolejnych mieszkań.

2. Używaj mieszkań (b), gdy:

- Nuta jest niższa od nuty naturalnej o pół tonu.

- Sygnatura tonacyjna zawiera znaki ostre i chcesz uniknąć stosowania zarówno ostrego, jak i płaskiego dźwięku w tej samej nucie.

- Grasz w tonacji z dużą ilością bemów już w sygnaturze tonacji.

Oto kilka przykładów skal chromatycznych wykorzystujących ostre i płaskie barwy:

C Skala chromatyczna z krzyżykami:

C C# D D# E F F# G G# A A# B C

C Skala chromatyczna z bemolami:

C Db D Eb E F Gb G Ab A Bb B C

Ostatecznie wybór przypadkowego użycia jest kwestią preferencji muzycznych i łatwości czytania. Jeśli nie jesteś pewien, którego przypadkowego użyć, najlepiej skonsultować się z nauczycielem muzyki lub książką teoretyczną.