- Romantycy uznawali emocje za ważne źródło wiedzy i inspiracji, wierząc, że mogą prowadzić do głębszego zrozumienia siebie i świata.
- Odrzucili racjonalizm i porządek Oświecenia, przyjmując w zamian bardziej subiektywne i introspektywne podejście do sztuki i literatury.
- Jednostka zajmowała centralne miejsce w ruchu romantycznym, a artyści i pisarze badali złożoność ludzkiej psychiki i siłę indywidualnego doświadczenia.
- Romantyzm podkreślał także wagę natury, postrzegając ją jako źródło piękna, inspiracji i duchowego połączenia.
Wyobraźnia i wzniosłość
- Romantycy wierzyli, że wyobraźnia jest potężną siłą zdolną do przekraczania ograniczeń rzeczywistości i dotarcia do prawd wyższych.
- Starali się stworzyć sztukę pobudzającą wyobraźnię i sugestywną, wzbudzającą emocje i przenoszącą widza lub czytelnika do innego wymiaru.
- Koncepcja wzniosłości była kluczowa dla sztuki romantycznej, a artyści i pisarze starali się tworzyć dzieła inspirujące i przytłaczające, wywołujące uczucia zachwytu, przerażenia i transcendencji.
Kontekst historyczny i kulturowy
- Ruch romantyczny pojawił się w Europie pod koniec XVIII i na początku XIX wieku, w okresie wielkich wstrząsów społecznych, politycznych i kulturowych.
- Romantyzm odpowiedział na szybkie zmiany i niepokoje epoki, oferując alternatywę dla racjonalizmu i materializmu Oświecenia.
- Czerpał także z odrodzenia gotyku, które celebrowało średniowieczną sztukę i literaturę, oraz z powstania nacjonalizmu, który zainspirował artystów i pisarzy do zgłębiania dziedzictwa narodowego i kultury.
Postaci literackie:
– Williama Wordswortha
– Samuela Taylora Coleridge’a
- Johna Keatsa
- Mary Shelley
- Percy Bysshe Shelley
Artyści wizualni:
- J.M.W. Tokarz
- Johna Contable'a
- Francisco Goya
– Eugeniusz Delacroix
- Caspar David Friedrich
Muzycy:
– Ludwiga van Beethovena
– Franza Schuberta
— Fryderyk Chopin
– Niccolò Paganini
– Hektor Berlioz