Lojalność i obowiązek:
* Lojalność wobec króla: Niezachwiana lojalność Rolanda wobec Karola Wielkiego, nawet w obliczu porażki i śmierci, jest centralnym punktem poematu. Uosabia idealnego rycerza, przedkładającego swoje obowiązki ponad wszystko.
* Lojalność wobec Towarzyszy: Więź między Rolandem i jego towarzyszami, takimi jak Oliver i arcybiskup Turpin, podkreśla znaczenie koleżeństwa i wspierania się nawzajem.
Odwaga i męstwo:
* W obliczu przeciwności losu: Wiersz celebruje odwagę w obliczu przytłaczających przeciwności losu. Roland i jego ludzie dzielnie walczą z Saracenami, nawet wiedząc, że mają przewagę liczebną i przewagę liczebną.
* Ofiara dla honoru: Decyzja Rolanda, by umrzeć w walce, zamiast wołać o pomoc, jest przykładem ostatecznego poświęcenia dla własnego honoru i sprawy.
Duma i pycha:
* Nadmierna pewność siebie: Duma Rolanda i odmowa zadęcia w róg doprowadziły do jego upadku. Jego wiara we własne siły zaślepia go na niebezpieczeństwo, jakie niesie ze sobą sytuacja, ukazując niebezpieczeństwa wynikające z nadmiernej pewności siebie.
* Duma w bitwie: Wiersz ukazuje także dumę i egotyzm Ganelona, który zdradza Karola Wielkiego z powodu własnej urazy i pragnienia zemsty.
Sprawiedliwość i zemsta:
* Boska sprawiedliwość: Wiersz sugeruje wiarę w boską sprawiedliwość, gdyż zdrada Ganelona zostaje ostatecznie ukarana, choć z opóźnieniem.
* Cykl przemocy: Wiersz pokazuje, jak zemsta może doprowadzić do kręgu przemocy. Zdrada Ganelona wywołuje reakcję łańcuchową przemocy i śmierci, podkreślając niebezpieczeństwo zemsty.
Ostatecznie „Pieśń o Rolandzie” bada złożoność ludzkiej natury, ciężar lojalności i obowiązku, konsekwencje dumy i zdrady oraz trwałą siłę odwagi i poświęcenia w obliczu przeciwności losu. Tematyka wiersza pozostaje aktualna nawet dzisiaj, oferując wgląd w ponadczasowe kwestie honoru, moralności i kondycji ludzkiej.