Chociaż nie używa się w nim bezpośrednio wyrażenia „I Sing Body Electric”, sekcja ta jest często określana jako „I Sing Body Electric”, ponieważ skupia się na potężnej, żywej i złożonej naturze formy fizycznej.
Oto jak temat objawia się w tej sekcji:
* Świętowanie mocy ciała: Whitman celebruje siłę, elastyczność i zdolność organizmu do znoszenia trudności. Ciało postrzega jako narzędzie doświadczania świata i tworzenia sztuki.
* Akceptacja wszystkich organów: Whitman akceptuje różnorodność ludzkich ciał, niezależnie od wielkości, kształtu i zdolności. Odrzuca ideę „idealnego” ciała i zamiast tego celebruje wyjątkowe piękno każdego człowieka.
* Połączenie ze światem przyrody: Whitman postrzega ciało jako część świata przyrody, łącząc je z ziemią, zwierzętami i kosmosem. Podkreśla bezbronność ciała i jego związek z cyklem życia i śmierci.
* Wymiar duchowy: Sekcja ta dotyczy duszy i ducha w ciele, przeplatając to, co fizyczne i duchowe. Whitman postrzega ciało jako naczynie do doświadczania życia i wyrażania kreatywności.
W istocie „I Sing of Olaf Glad and Big” (lub „I Sing Body Electric”) to hymn ludzkiej fizyczności, celebrujący jej surową moc, skomplikowaną złożoność i istotną rolę w ludzkim doświadczeniu.