W muzyce polifonicznej każda linia melodyczna ma jednakowe znaczenie, a słuchacz może podążać za każdą linią niezależnie. Ten typ tekstury jest często używany w muzyce klasycznej, jazzie i muzyce ludowej.
Muzykę polifoniczną można porównać z muzyką monofoniczną, która składa się z pojedynczej linii melodycznej, oraz muzyką homofoniczną, która składa się z melodii, której towarzyszą akordy.
Oto kilka przykładów muzyki polifonicznej:
* „Klavier o dobrym temperamencie” Bacha
* „16 Sonata fortepianowa” Mozarta
* „Kwartet smyczkowy nr 14” Beethovena
* „Wczoraj” Beatlesów
* „Like a Rolling Stone” Boba Dylana
Muzyka polifoniczna to złożona i piękna forma ekspresji muzycznej, którą cieszy się od wieków. To świadectwo mocy muzyki, która potrafi stworzyć poczucie jedności i harmonii z różnorodności.