Akustyka: Nauka o dźwięku jest podstawą gry na pianinie. Po naciśnięciu klawisza fortepianu młotek uderza w strunę, powodując jej wibracje i wytwarzanie dźwięku. Wysokość dźwięku zależy od długości, napięcia i masy struny, a także od wielkości fortepianu.
Mechanika: Mechanika fortepianu wymaga zrozumienia, w jaki sposób części instrumentu współpracują ze sobą. Mechanizm, czyli mechanizm przekazujący naciśnięcia klawiszy na młotki, obejmuje dźwignie, sprężyny i inne elementy. Pianiści muszą posiadać podstawową wiedzę na temat tej mechaniki, aby właściwie konserwować i regulować swoje instrumenty.
Fizyka: Gra na pianinie wiąże się także ze zrozumieniem fizyki fal dźwiękowych i rezonansu. Kształt i materiały użyte w płycie rezonansowej fortepianu wpływają na sposób, w jaki fale dźwiękowe są emitowane do otaczającego środowiska. Pianiści mogą wykorzystać swoją wiedzę na temat tych zasad fizycznych do kontrolowania tonu, jakości i projekcji swojej gry.
Neurobiologia: Gra na pianinie wiąże się ze złożonymi procesami neuronalnymi. Kiedy pianista czyta nuty, jego mózg interpretuje symbole i przekłada je na określone ruchy palców. Koordynacja ruchów rąk, czytanie nut oraz kontrolowanie dynamiki i frazowania muzyki wymaga wysokiego poziomu koordynacji i przetwarzania neuronowego.
Psychologia: Studiowanie psychologii jest istotne dla gry na fortepianie pod względem zrozumienia lęku przed występem, tremy i emocji, jakich muzycy doświadczają podczas występu. Ponadto procesy umysłowe związane z uczeniem się i zapamiętywaniem utworów muzycznych wymagają umiejętności poznawczych i psychologicznych.
Rozumiejąc zasady naukowe związane z akustyką, mechaniką, fizyką, neurobiologią i psychologią, pianiści mogą udoskonalić swoją grę, udoskonalić technikę i docenić zawiły związek między muzyką a nauką.