Oto kilka kluczowych cech późnego średniozaawansowanego poziomu gry na fortepianie:
1. Technika: Pianiści na poziomie średnio zaawansowanym opracowali wyrafinowaną i spójną technikę, która umożliwia im wykonywanie bardziej skomplikowanych fragmentów z kontrolą i precyzją. Dobrze rozumieją niezależność rąk, koordynację i zręczność palców.
2. Repertuar: Pianiści na tym poziomie są w stanie poradzić sobie z bardziej wymagającymi utworami z różnych epok i stylów. Potrafią grać sonaty wieloczęściowe, wieloczęściowe wynalazki i inne złożone kompozycje wymagające wysokiego poziomu sprawności technicznej i interpretacji muzycznej.
3. Czytanie a vista: Pianiści późno-średnio-zaawansowani poprawili swoje umiejętności czytania a vista, co pozwala im pewniej i dokładniej czytać i interpretować nową muzykę. Potrafią poruszać się po utworach o nieznanych tonacjach, rytmach i wyzwaniach technicznych.
4. Interpretacja muzyczna: Pianiści na tym poziomie wykazują rosnące zrozumienie ekspresji i interpretacji muzycznej. Potrafią oddać emocjonalną treść i niuanse muzyki, zwracając uwagę na dynamikę, frazowanie i artykulację.
5. Zapamiętywanie: Pianiści późno średniozaawansowani potrafią skutecznie zapamiętywać utwory i wykonywać je z pamięci, wykazując się kunsztem technicznym i muzycznym.
6. Pedałowanie: Pianiści na tym poziomie dobrze rozumieją techniki pedałowania i wiedzą, jak skutecznie ich używać, aby poprawić brzmienie i frazę swojej gry.
7. Muzyczność: Pianiści na poziomie średniozaawansowanym mają wyrafinowane poczucie muzykalności, wykazując wrażliwość na tempo, dynamikę i ogólną muzykalność.
Warto zaznaczyć, że dokładna definicja poziomu średniozaawansowanego może się różnić w zależności od indywidualnych nauczycieli i ocen. Jednakże poziom ten stanowi na ogół znaczący kamień milowy w rozwoju pianisty, który wykracza poza podstawowe umiejętności techniczne i jest gotowy na eksplorację bardziej zaawansowanego repertuaru i technik.