Sygnatura kluczowa opiera się na tonacji utworu muzycznego, czyli nucie, wokół której koncentruje się muzyka. Kreski lub bemole w sygnaturze tonacji wskazują, które nuty należy podnieść, a które obniżyć o pół stopnia, aby dopasować je do tonacji.
Na przykład utwór muzyczny w tonacji C-dur nie ma w swojej tonacji ostrych ani bemolów, ponieważ C-dur jest tonacją naturalną, bez żadnych zmian. Natomiast utwór muzyczny w tonacji G-dur ma w swojej tonacji jedną ostrość, wskazującą, że nutę F należy podnieść o pół tonu do F ♯.
Kluczowe podpisy są niezbędne muzykom, aby mogli poprawnie odtwarzać muzykę. Dostarczają informacji o tonacji muzyki i nutach, które należy zastosować.