1. „Bayan Ko” („Mój kraj”):
- Pierwotnie napisany jako wiersz w 1928 r. przez Jose Corazon de Jesus, a później z muzyką Constancio de Guzman w 1929 r.
- Wyraża uczucia patriotyczne i stała się ikoniczną piosenką podczas walki o niepodległość spod hiszpańskich rządów kolonialnych.
- Często śpiewane z dumą i czcią podczas świąt narodowych i wydarzeń patriotycznych.
2. „Lupang Hinirang” („Kraina Wybrana”):
- Hymn narodowy Filipin.
- Pierwotnie skomponowany jako „Marcha Nacional Filipina” przez Juliana Felipe w 1898 roku.
- Przyjęty jako hymn narodowy w 1938 r., do którego tekst napisał Jose Palma.
- Śpiewane z uroczystym szacunkiem i jest synonimem tożsamości narodowej.
3. „Ako ay Pilipino” („Jestem Filipińczykiem”):
- Napisane i skomponowane przez George'a Canseco podczas II wojny światowej.
- Świętuje tożsamość filipińską i jest często używany do wzmacniania dumy narodowej.
- Odzwierciedla poczucie odporności, jedności i nacjonalizmu.
4. „Pilipinas Kong Mahal” („Moje ukochane Filipiny”):
- Skomponowany przez Francisco Santiago i do którego teksty napisał Levi Celerio.
- Uduchowiona i nostalgiczna ballada wychwalająca piękno i cuda Filipin.
- Powszechnie nazywany „drugim hymnem narodowym” ze względu na jego powszechną popularność.
5. „Dahil Sa Iyo” („Z twojego powodu”):
- Skomponowany przez Levi Celerio z tekstami Francisco Santiago.
- Romantyczna ballada inspirowana folkiem, która odzwierciedla głębię miłości i wdzięczności wobec drugiej osoby.
- Powszechnie znany ze swoich emocjonalnych tekstów i jest ulubionym utworem podczas serenad i specjalnych okazji.
Piosenki te mają na Filipinach znaczną wartość kulturową i historyczną i często są śpiewane podczas ważnych wydarzeń, zgromadzeń i uroczystości, co umacnia ich status „podstawowych” lub niezbędnych pieśni tego kraju.