1) Plama kwantowa:
- Nazywany także „szumem fotonowym” lub „szumem kwantowym”.
- Jest to nieodłączna cecha obrazowania rentgenowskiego i wynika ze statystycznego charakteru interakcji promieni rentgenowskich z materią.
- Szum kwantowy wynika z dyskretnej natury fotonów promieniowania rentgenowskiego i ich interakcji kwantowych w detektorze.
- Objawia się przypadkowymi zmianami liczby wykrytych fotonów, prowadzącymi do wahań jasności lub gęstości obrazu.
- Szum kwantowy jest bardziej wyraźny przy niższych dawkach promieniowania, gdzie liczba wykrywanych fotonów jest ograniczona.
2) Szum elektroniczny:
- Szum elektroniczny pochodzi z różnych elementów elektronicznych systemu obrazowania, takich jak lampa rentgenowska, kable i detektory obrazu.
- Obejmuje wahania napięcia, prądu lub innych sygnałów elektrycznych, które mogą zakłócać dokładne przechwytywanie i przetwarzanie danych rentgenowskich.
- Szum elektroniczny może objawiać się losowymi zmianami wartości pikseli lub stałymi wzorami na obrazie.
3) Promieniowanie rozproszone:
- Promieniowanie rozproszone występuje, gdy promienie rentgenowskie oddziałują z tkankami lub przedmiotami i są odchylane lub rozpraszane w różnych kierunkach.
- Rozproszone fotony mogą dotrzeć do detektora i przyczynić się do ogólnego powstania obrazu, prowadząc do zmniejszenia kontrastu obrazu i zwiększenia szumu tła.
- Szum promieniowania rozproszonego można redukować, stosując kolimatory, siatki lub techniki redukcji rozproszenia podczas obrazowania.
4) Niewłaściwe ustawienia ekspozycji:
- Szum radiograficzny może również wynikać z nieprawidłowych ustawień ekspozycji, takich jak niewłaściwie wysokie lub niskie kVp (szczyt kilowolta) lub niewłaściwe mA (miliamperosekundy).
- Nieprawidłowa ekspozycja może prowadzić do nadmiernego szumu kwantowego lub niedoświetlenia, co skutkuje zaszumionymi lub słabo kontrastowymi obrazami.
5) Artefakty i problemy techniczne:
- Różne artefakty lub problemy techniczne, takie jak rozmycie ruchu, ruchy pacjenta, zakłócenia elektryczne lub wadliwy sprzęt, mogą powodować zakłócenia i zniekształcenia obrazów radiograficznych.
6) Szum ziarnisty filmu:
- W konwencjonalnej radiografii wykorzystującej systemy oparte na kliszy, szum ziarna kliszy odnosi się do nieodłącznej ziarnistości emulsji kliszy.
- Jest to spowodowane dyskretną naturą kryształów halogenku srebra w kliszy i może przyczyniać się do powstawania szumów obrazu i pogorszenia jakości obrazu.
7) Szum cyfrowy:
- W radiografii cyfrowej szum może powstawać podczas akwizycji, przetwarzania lub przesyłania obrazów cyfrowych.
- Może być wprowadzony przez takie czynniki, jak szum elektroniczny w detektorach, algorytmy kompresji danych lub techniki przetwarzania obrazu.
Szum radiograficzny może mieć wpływ na jakość obrazu i dokładność diagnostyczną. W celu minimalizacji szumów i optymalizacji jakości obrazu stosuje się różne strategie, takie jak stosowanie odpowiedniej dawki promieniowania, stosowanie algorytmów redukcji szumów i wdrażanie środków kontroli jakości w całym procesie obrazowania.