Najwcześniejsze klawiatury, datowane na starożytną Grecję, składały się po prostu z rzędów drewnianych patyczków, w które uderzano młotkami. Z czasem drążki te zastąpiono kluczami pokrytymi skórą lub kością słoniową. Białe klawisze wykonano z kości słoniowej, natomiast czarne z hebanu.
Jest kilka powodów, dla których fortepiany nadal są produkowane z czarno-białymi klawiszami. Po pierwsze, kontrast pomiędzy tymi dwoma kolorami ułatwia pianistom dostrzeżenie klawiszy podczas gry. Po drugie, różne kolory pomagają rozróżnić różne nuty. Po trzecie, zastosowanie czarno-białych klawiszy nadaje fortepianowi klasyczny i elegancki wygląd.
Oprócz tych praktycznych powodów istnieją również pewne symboliczne powody, dla których fortepiany są produkowane z czarno-białymi klawiszami. W kulturze zachodniej biel często kojarzy się z czystością i niewinnością, podczas gdy czerń często kojarzy się z ciemnością i złem. Tę symbolikę można dostrzec w sposobie, w jaki pianiści używają czarno-białych klawiszy do tworzenia muzyki. Na przykład pianista może używać białych klawiszy do zagrania delikatnego i melodyjnego fragmentu, podczas gdy czarne klawisze będą używane do grania bardziej dysonansowego i dramatycznego fragmentu.
Czarno-białe klawisze fortepianu przypominają o długiej i bogatej historii instrumentu. Są także symbolem mocy muzyki w tworzeniu piękna i emocji.