Najwcześniejsze znane skrzypce pochodzą z XVI wieku, a niektóre z najsłynniejszych wczesnych skrzypiec zostały wykonane przez włoskich lutników, takich jak Andrea Amati i Gasparo da Salò. Te wczesne skrzypce były zazwyczaj mniejsze i miały wyższy ton w porównaniu do współczesnych skrzypiec.
Z biegiem czasu skrzypce ulegały różnym modyfikacjom i ulepszeniom w swojej konstrukcji i konstrukcji. W XVI i XVII wieku lutnicy, tacy jak Antonio Stradivari i Giuseppe Guarneri del Gesù, wnieśli znaczący wkład w rozwój skrzypiec, udoskonalając ich kształt, proporcje i materiały, aby uzyskać bogatszy i bardziej rezonansowy dźwięk.
Skrzypce nadal ewoluowały w XVIII i XIX wieku, a lutnicy eksperymentowali z różnymi materiałami, kształtami i technikami konstrukcyjnymi, aby poprawić walory tonalne i grywalność instrumentu. Dziś skrzypce pozostają powszechnie uznanym i cenionym instrumentem, zajmującym centralne miejsce w muzyce klasycznej i orkiestrach na całym świecie.